|
|
കവിത
സ്നേഹത്തിന്റെ ആള്ജിബ്ര
ബിന്ദു കൃഷ്ണന് |
ഇടംകവിളിലെ നിന്നുമ്മയിൽ
തുടങ്ങും ദിനം
വലംകവിളിലെ നിന്നുമ്മയിൽ
ഒടുങ്ങിയാൽ
നന്നായേനേ.
നീയിടും ബ്രാക്കറ്റിനുള്ളിൽ
ഞാൻ സ്വസ്ഥ.
സ്ഥിരാംഗം.
പക്ഷേ
ഞാനെന്നും
പൊതുഘടകമായ്
ബ്രാക്കറ്റിന് വെളിയിൽ.
അകത്തു തിരക്കാണ്.
ഞാൻ (കുഞ്ഞുങ്ങൾ+നീ+മാതാപിതാക്കൾ+
സഹപ്രവർത്തകർ+അയൽക്കാർ+...........)
ഹേയ്! പരിഭവിക്കാതെ.,
സദാ എന്നൊപ്പമാകാൻ
വളരെയെളുപ്പം.
വരൂ, പുറത്തേയ്ക്ക്.
പൊതുഘടകമായ് ഒപ്പം
മുറിഞ്ഞു ചിതറാം
പകൽ മുഴുവൻ.
രാത്രി?
ഓരോ ..... ഉം ചവിട്ടിച്ചവിട്ടി
അനന്തതയിലേയ്ക്ക് നടക്കാം.
ഓരോ ചുവടിലും ഓരോ വസ്ത്രമൂരിയെറിഞ്ഞ്
ആത്മാക്കൾ തൊടും വരെ.
|
|
|
